De Vrouw Die 9 Koeien Waard Was
2

Wat Ben Je Waard?

 

Het verhaal van de vrouw die 9 koeien waard was.

Twee goede vrienden reisden een lange tijd de wereld rond op hun zeilboot. Ze hielden van zeilen; het was hun lust en hun leven. Ze kwamen op de meest prachtige plekken die je kunt bedenken en het leek wel of de wereld hun thuis was. Toch knaagde er bij één van de twee iets.

‘Ik zoek de vrouw van mijn dromen’ zei de jongeman tegen zijn vriend. ‘Hoe weet je welke de ware is?’ vroeg zijn vriend. We komen overal prachtige vrouwen tegen.’ ‘Ik weet het wanneer ik haar zie’ antwoordde hij. ‘Tot die tijd blijf ik de wereld met je rondzeilen.’

Op een dag kwamen de twee vrienden aan wal van een middelgroot eiland, dat bewoond werd door mensen die daar al sinds mensenheugenis woonden. Bij het aanmeren van hun schip, zag één van de twee vrienden een vrouw in de verte staan, stopte wat hij aan het doen was en bleef, zo het leek, voor een eeuwigheid staren.

De tweede vriend zag zijn maat in de verte staren en zag eveneens de vrouw en vroeg hem ‘Wie zie je daar?’ De vriend antwoordde: ‘Dat is ‘r.’ – ‘Werkelijk?’ antwoordde de ander verbaasd. ‘Ze is oké, maar ze is nou niet bepaald de mooiste die we ooit gezien hebben.’ ‘Dat is ‘r.’ Herhaalde de jonge man nogmaals.

‘Oké. Als jij denkt dat zij de ware is, volg je hart en maak haar het hof. Wat mij betreft halen we hier enkel nieuwe voorraden en zeilen verder.’ Zijn vriend antwoordde ‘Ga jij maar. Ik blijf hier’. En zo geschiedde. De twee vrienden gingen uit elkaar; de ene volgde zijn hart en de ander bevoorraadde zijn schip en zette zijn reis voort.

De vriend die achterbleef maakte in de dagen die volgden kennis met de vrouw. Enkele weken verstreken en ze begonnen te daten. Na een paar maanden vielen de twee voor elkaar en een jaar later vroeg de man de vrouw ten huwelijk.

Het was een gebruik op dit eiland om de hand van de vrouw te vragen bij de vader, en eveneens was het cultureel bepaald dat de man de vader van de bruid negen koeien moest geven wanneer de vader akkoord ging met het huwelijk.

Op de dag dat de man om de hand van vaders dochter vroeg, liet hij weten van het gebruik op de hoogte te zijn en bood de vader negen koeien om zijn dochter te mogen trouwen. ‘Goeie jongen’, zei de man, ‘ik ben blij dat je onze cultuur respecteert. Maar weet je, mijn dochter is niet de allermooiste van dit eiland, dus ik weet het goed gemaakt. Geef mij vijf koeien en we hebben een deal.’

De man weigerde om voor minder dan negen koeien de toestemming van haar vader te verkrijgen en stond erop dat hij negen koeien aan de vader gaf. ‘Wel, als je mij negen koeien wilt geven voor haar, dan is dat jouw keus. Maar weet dat ik akkoord ga met vijf. De man hield aan en zo geschiedde: vader ontving negen koeien en het huwelijk voltrok zich kort daarop.

Een jaar verstreek, en nog een, en de zeilende vriend, die inmiddels de mooiste en meest bijzondere plekken op de wereld had bezocht werd nieuwsgierig naar zijn vriend. ‘Hoe zou het met hem gaan?’ vroeg hij zich af. In antwoord op zijn gedachte, zette hij koers naar het eiland.

Bij aankomst zag de vriend een grote stoet prachtige, adembenemende vrouwen door de hoofdstraat lopen. ‘Ongelooflijk! Beeldschoon! Zulke prachtige vrouwen heb ik nog nooit gezien. Dit moeten de mooiste vrouwen van het eiland, en misschien zelfs wel van de wereld zijn.’ dacht de man, terwijl hij de stoet voorbij zag trekken.

Tot zijn verbazing zag hij dat halverwege de stoet een aantal van de vrouwen een koninklijke zetel droegen, met daarop een vrouw, gekleed in de meest sierlijke en prachtige kledij; zonder twijfel de allermooiste vrouw die de man ooit gezien had. ‘Wie zou dat zijn?’ vroeg de man zich af.

De stoet trok aan hem voorbij en de man besloot om zijn vriend te vinden. Na korte tijd vond de man zijn vriend, die op de veranda van zijn huis aan het genieten was van de namiddagzon. Bij het zien van zijn vriend, sprong hij op en de twee omarmden elkaar als beste vrienden.

‘Hoe gaat het met je?’ vroeg de zojuist aangekomen vriend aan zijn kameraad. ‘Uitstekend’ antwoordde de ander. ‘Ik ben in goede gezondheid, heb een prachtig huis en ben al een paar jaar gelukkig getrouwd met de vrouw van mijn dromen. ‘Is dat die ene die we zagen toen we net aan wal kwamen op dit eiland?’ vroeg de vriend. Zijn maat bevestigde knikkend.

‘Hoe zit het eigenlijk met die stoet vrouwen die ik zojuist zag, en die vrouw die door de anderen gedragen werd in die koninklijke zetel? Wie was d–?’ De man kon zijn vraag nog niet afmaken, of hij zag vanuit zijn ooghoek de vrouw die eerder door de stoet op de zetel gedragen werd aan komen lopen. Ze liep elegant en had een waanzinnige uitstraling en een aura van authenticiteit om zich heen. Ze liep langs de vriend die zojuist de vraag had gesteld, liep op de andere man af, en kuste hem op zijn lippen. ‘Dag schat’, zei ze zachtjes.

‘Wacht even’, zei de man vol verbazing. ‘Jij bent de vrouw die ik net op de zetel zag zitten, toch? Ben jij de vrouw van mijn vriend?’ ‘Ja’, antwoordde de vrouw. ‘Dat ben ik’ De man keek naar zijn vriend, keek nog eens naar haar en zei ‘Nee, dat kan niet. Jij bent zeker niet de vrouw die ik twee jaar geleden zag staan toen we voor het eerst aanmeerden op dit eiland. Dat kan niet!’ – ‘Toch is het zo. Ik ben dezelfde vrouw.’

‘Wat is er gebeurd? Hoe kan dit?’ vroeg de man in ontsteltenis. De vrouw legde hem uit: Mijn hele leven werd ik gezien als middelmatig; niet de mooiste, niet de slimste, niet de beste – iemand die vijf koeien waard was, en niet meer dan dat. Totdat ik mijn man tegenkwam, jouw vriend. Hij zag in mij schoonheid, pracht en kwaliteit, en behandelde me als de mooiste, slimste en beste. Hij eerde onze cultuur door mijn vader negen koeien te geven, en omdat hij in mij een vrouw van negen koeien zag, besloot ik om me ook als een vrouw van negen koeien te gedragen, te kleden en te leven. De rest is geschiedenis.’

Ik vertel je dit verhaal omdat bijna iedereen wel te maken heeft gehad met meningen van anderen over ons die niet positief zijn. We hebben de keuze om deze meningen voor waar aan te nemen en ons er naar te gedragen. Maar je hebt eveneens de keuze om de schoonheid en de kracht in jezelf te zien en je te gedragen als ‘een persoon met een waarde van negen koeien’.

In mijn TED-talk geef ik je een quote die voor mij fundamenteel is in mijn leven. Of het nu gaat om het zien van mijn eigen kracht, doorzettingsvermogen of mogelijkheden; deze uitspraak geldt voor al deze voorbeelden, en meer.

De quote?

Whether you think you can, or you think you can’t – You are right.

Wat hebben anderen ooit over jou gedacht of gezegd en hoe ben je daar mee omgegaan?Ik ben benieuwd naar je antwoord.

Op jouw succes,

Robert

Je mening telt
Deel dit artikel
Robert
 

Robert van der Wolk is internationaal spreker, trainer en life-coach. Met diverse boeken, eBooks en honderden artikels helpt hij mensen met een fysieke uitdaging om een onbegrensd leven te creëren. Met een lange geschiedenis aan fysieke beperkingen, waaronder Diabetes, nierfalen en extreme slechtziendheid weet Robert als geen ander hoe het is om met een fysieke uitdfaging te leven, waar grenzen verlegd kunnen worden en welke tools er nodig zijn om toch in een ultieme vrijheid te leven.

  • Miriam schreef:

    Wat een interessante blog. Enerzijds omdat het me aanspreekt als vrouw en dat het gaat om wat je over jezelf denkt en dat je dat dus uiteindelijk ook uitstraalt. Schoonheid is en blijft een subjectief begrip en blijkbaar hebben we met zijn allen toch ergens een ideaalbeeld gecreëerd. Zeker jonge meiden van nu vinden dat ze moeten voldoen aan een beeld dat in de bladen en media wordt geschetst. Ik maak me daar soms wel zorgen om. Ik was als jonge puber niet bezig met mijn haar of met mijn lichaam dat teveel of te weinig gewicht had. Gelukkig. Waar ik wel mee bezig ben tegenwoordig is het beeld wat ik van mezelf heb (gecreëerd) over het moederschap en hoeveel koeien ik mezelf waard vind op dat vlak. Dus deze blog zet me wel aan het denken en heeft me een mooi inzicht gegeven. Dank je wel daarvoor.

     
  • Lucie schreef:

    Het verhaal van de zeven koeien getuigt m.i.z. van een diepe waarheid.
    Mijn stokpaardje is dat Woorden Kracht hebben met positieve of Negatieve Lading c.q.Uitwerking.
    De uitdrukking : Je kan iemand maken of breken is daar ook een onderdeel van.

    Prachtig dat door Liefde en Acceptatie de vrouw in het verhaal kon uitgroeien tot een zelfverzekerde en stralende vrouw.
    Zelfvertrouwen en eigenwaarde zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
    Een ieder van ons is zeven koeien waard, maar ik blijf de mening toegedaan dat er veel gebrokenheid in de harten van mensen huist hetwelk stagnerend werkt.
    Een ieder draagt zo zijn/haar bagage mee en waar heeft ons wiegje gestaan?
    Deze opmerking beslaat uiteraard een gebied dat geest, ziel en lichaam behelst.
    Mijn invalshoek luidt dan ook dat er eerst ( waar het behoeft) het nodige moet worden geruimd opdat er een ” Nieuw” fundament gebouwd kan worden en waardoor procesmatig “VERNIEUWING VAN DENKEN” kan gaan plaatsvinden.

    Hoop dat het wat beter gaat met jouw hand.
    Gezondheid en Blessings voor jou.
    Vriendelijke groet. Lucie.

     
  • >